வளர்பிறை மற்றும் தேய்பிறை, தமிழ் மாதத்தின் இரு பக்ஷங்கள்

சந்திர மாதத்தின் இரு பகுதிகள்

ஒவ்வொரு சந்திர மாதமும் இரண்டு பகுதிகளாகப் (பக்ஷங்களாக) பிரிக்கப்படுகிறது. வளர்ந்து வரும் பகுதி, நிலவு தெரியாத நிலையிலிருந்து நிறை நிலவாக வளரும்போது, தமிழில் வளர்பிறை (வளர் + பிறை = வளரும் சந்திரப்பிறை) என்றும், சமஸ்கிருதத்தில் சுக்ல பக்ஷம் (शुक्ल पक्ष, 'ஒளிமிக்க பக்கம்') என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. தேய்ந்து வரும் பகுதி, நிறை நிலவிலிருந்து மறைவு வரை, தமிழில் தேய்பிறை (தேய் + பிறை = தேயும் சந்திரப்பிறை) என்றும், சமஸ்கிருதத்தில் கிருஷ்ண பக்ஷம் (कृष्ण पक्ष, 'இருண்ட பக்கம்') என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

இந்தப் பிரிவு வெறும் வானியல் அல்ல, சமய வாழ்வின் ஒவ்வொரு அடுக்கையும் ஊடுருவுகிறது. எந்த விரத நாட்கள் வரும், எந்த முகூர்த்தங்கள் கிடைக்கும், ஒரு நாள் திருமணத்திற்கோ கிரகப்பிரவேசத்திற்கோ சுபமாகக் கருதப்படுமா என்பதை இது நிர்ணயிக்கிறது.

வளர்பிறை, சுக்ல பக்ஷம்

வளர்பிறை அமாவாசையிலிருந்து (திதி 30, நிலவு இல்லா நாள்) பௌர்ணமி (திதி 15, நிறை நிலவு) வரை நீள்கிறது, அதாவது திதி 1 முதல் 15 வரை. வானியல் அடிப்படையில், சந்திர-சூரிய elongation 0° (conjunction) -இலிருந்து 180° (opposition) வரை வளர்கிறது. ஒவ்வொரு திதியும் 12° கோணத்தை உள்ளடக்குகிறது.

புதிய தொடக்கங்களுக்கு சுபம்

தமிழ் மரபில் வளர்பிறை வெளிநோக்கிய, வளர்ச்சி சார்ந்த செயல்களுக்கு ஏற்ற நேரம். நிலவு வளர்வது போல் புதிய முயற்சியும் வளரும் என்ற அடையாளப் பொருள் நேரடியானது. முகூர்த்த நிபுணர்கள் வளர்பிறை நாட்களை வாழ்க்கை நிகழ்வுகளுக்கு முன்னுரிமையாகத் தேர்ந்தெடுப்பர்.

• திருமணம் (கல்யாணம்) கிட்டத்தட்ட எப்போதும் வளர்பிறையில் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது, துவிதியை, திருதியை, பஞ்சமி, சப்தமி போன்ற சுப திதிகளில்.
• கிரகப்பிரவேசம் (புதுமனை புகுவிழா) வளர்பிறையில் மிகவும் விரும்பப்படுகிறது, பல குடும்பங்கள் தேய்பிறையில் புகுவதை விடத் தாமதிப்பதையே விரும்புவர்.
• தொழில் தொடக்கம், ஒப்பந்த கையெழுத்து, சொத்து வாங்குதல் ஆகியவை முடிந்தவரை வளர்பிறையில் செய்யப்படும்.
• நாமகரணம் (குழந்தைக்குப் பெயர் சூட்டு விழா) வளர்பிறையில் செய்வது மரபு.
• அக்ஷராப்யாசம் (குழந்தையின் முதல் எழுத்துப் பயிற்சி) பொதுவாக வளர்பிறையில், அடிக்கடி விஜயதசமி நாளில் (புரட்டாசி சுக்ல தசமி) நடைபெறும்.

தேய்பிறை, கிருஷ்ண பக்ஷம்

தேய்பிறை பௌர்ணமியிலிருந்து (திதி 15) அமாவாசை (திதி 30) வரை நீள்கிறது, திதி 16 முதல் 30 வரை. வானியல் அடிப்படையில் elongation 180°-இலிருந்து 360° (= 0°) வரை தொடர்கிறது, ஆனால் நிலவின் தெரியும் ஒளி நாளுக்கு நாள் குறைகிறது.

உள்நோக்கிய செயல்களுக்கும் முன்னோர் வழிபாட்டிற்கும் ஏற்ற காலம்

தேய்பிறை 'அசுபம்' அல்ல, இது உள்நோக்கிய தன்மை கொண்டது. விரதம் (விரதம்), தியானம், சாஸ்திரப் படிப்பு, முன்னோர் சடங்குகள் (தர்ப்பணம்) ஆகியவற்றுக்கு இது ஏற்ற காலம். மிக முக்கியமான பல மாதாந்திர விரதங்கள் இந்தப் பக்ஷத்தில் மட்டுமே வரும்.

• சங்கடஹர சதுர்த்தி (விநாயகரின் இடையூறு நீக்கும் விரதம்) கிருஷ்ண பக்ஷத்தில் மட்டுமே வரும், தேய்பிறையின் 4-ஆம் திதி (1–30 எண்ணிக்கையில் திதி 19).
• கிருஷ்ண ஏகாதசி (தேய்பிறையின் விஷ்ணு விரதம்) சுக்ல ஏகாதசியிலிருந்து வேறுபட்ட பெயர்களையும் புராணக் கதைகளையும் கொண்டது.
• அமாவாசை தர்ப்பணம் (முன்னோர் சடங்கு) தேய்பிறையின் உச்சம், மிகவும் உள்நோக்கிய நாள் அமாவாசையே.
• மகாளய அமாவாசை (புரட்டாசி மாதம், செப்-அக்) 15 நாள் பித்ரு பக்ஷ முன்னோர் வழிபாட்டுக் காலத்தை நிறைவு செய்கிறது, முழுக்க முழுக்கத் தேய்பிறையில்.
• கிருஷ்ண பிரதோஷம் (திதி 28) சில மரபுகளில் சிவ பக்தர்களால் சிறப்பாகக் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.

விரதங்கள் மற்றும் பக்ஷ அட்டவணை

தமிழ் நாட்காட்டியில் திரும்பத் திரும்ப வரும் பெரும்பாலான விரதங்கள் இரு பக்ஷங்களிலும் வரும், ஆனால் ஒரே திதியின் சமய தன்மை பக்ஷத்திற்கு பக்ஷம் மாறும்:

அமாந்தம் vs பூர்ணிமாந்தம்: மாதத்தைக் கணக்கிடும் இரு முறைகள்

தமிழ் மரபு அமாந்த முறையைப் (अमान्त, 'அமாவாசையில் முடிவு') பின்பற்றுகிறது: சந்திர மாதம் அமாவாசைக்கு மறுநாள் தொடங்கி, அடுத்த அமாவாசையில் முடிகிறது. சுக்ல பக்ஷம் (வளர்பிறை) முதலில் வரும், பின் கிருஷ்ண பக்ஷம் (தேய்பிறை). வட இந்திய மரபு பூர்ணிமாந்த முறையைப் (पूर्णिमान्त, 'பௌர்ணமியில் முடிவு') பின்பற்றுகிறது: மாதம் பௌர்ணமிக்கு மறுநாள் தொடங்கி, அடுத்த பௌர்ணமியில் முடிகிறது. இங்கு கிருஷ்ண பக்ஷம் முதலில் வரும்.

இரு முறைகளிலும் திதிகள் ஒரே மாதிரிதான், அதே வானியல் நிகழ்வுகள், அதே நாட்களில். வேறுபாடு எந்த மாதப்பெயர் ஒரு நாளுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது என்பதில் மட்டுமே. அமாந்த முறையில் 'ஐப்பசி கிருஷ்ண சதுர்த்தி' என்பது பூர்ணிமாந்த முறையில் 'கார்த்திகை கிருஷ்ண சதுர்த்தி' ஆகலாம், மாத எல்லை ஒரு பக்ஷம் நகர்ந்திருக்கிறது.

பக்ஷத்தை எவ்வாறு கணக்கிடுகிறது?

ஒரு நாள் எந்தப் பக்ஷத்தைச் சேர்ந்தது என்பதைத் தீர்மானிப்பது திதி எண் மீதான எளிய மோடுலர் கணிதம். பஞ்சாங்க இயந்திரம் சூரிய உதயத்தில் சந்திர-சூரிய elongation-ஐக் கணக்கிட்டு 12°-ஆல் வகுத்து தற்போதைய திதியைக் (1–30) கண்டறிகிறது. அதிலிருந்து:

1. elongation = சந்திரனின் ராசி நீளம் − சூரியனின் ராசி நீளம் (mod 360°) கணக்கிடுக.
2. tithiNum = floor(elongation / 12°) + 1. முடிவு: 1–30.
3. tithiNum 1–15 → சுக்ல பக்ஷம் (வளர்பிறை).
4. tithiNum 16–30 → கிருஷ்ண பக்ஷம் (தேய்பிறை).
5. சூரிய உதயத்தில் நிலவும் திதி அந்த நாளையும் அதன் பக்ஷத்தையும் நிர்ணயிக்கிறது.

சுப-அசுப மதிப்பீடு: எளிய விதியைத் தாண்டி

'வளர்பிறை = சுபம், தேய்பிறை = அசுபம்' என்ற பொதுமைப்படுத்தல் மிகவும் எளிமைப்படுத்தப்பட்டது. மிகவும் துல்லியமான புரிதல்:

• வளர்பிறை புதிய தொடக்கங்கள், வெளிநோக்கிய செயல்கள், வளர்ச்சி சார்ந்த நடவடிக்கைகளுக்கு ஏற்றது.
• தேய்பிறை நிறைவு, உள்நோக்கிய நடவடிக்கைகள், விரதம், முன்னோர் வழிபாட்டுக்கு ஏற்றது.
• தேய்பிறையில் நல்ல முகூர்த்தம் வளர்பிறையில் சரியில்லாத முகூர்த்தத்தை விடச் சிறந்தது, பக்ஷம் பல காரணிகளில் (திதி, நட்சத்திரம், யோகம், கரணம், ராகு காலம்) ஒன்று மட்டுமே.
• சில தெய்வ-குறிப்பிட்ட விரதங்கள் (சங்கடஹர சதுர்த்தி, கிருஷ்ண ஜெயந்தி) தேய்பிறையில்தான் மிகவும் அர்த்தமுள்ளவை.
• மகாளய காலம் (புரட்டாசியில் 15 நாள் முன்னோர் வழிபாடு) முழுக்க முழுக்கத் தேய்பிறையில், மிகவும் புனிதமாகக் கருதப்படுகிறது.
• சிவராத்திரி, மிக முக்கியமான இந்து விரதங்களில் ஒன்று, கிருஷ்ண சதுர்த்தசியில் (திதி 29), தேய்பிறையின் ஆழத்தில் வருகிறது.